Με το Θανάση απέναντι στην κρίση

Τα φτηνά επικοινωνιακά κόλπα του Λοβέρδου και το Μνημόνιο με το ΔΝΤ

Η Δάφνη Σφέτσα εξηγεί στην Αυγή γιατί η κυβέρνηση έχει χάσει πλέον κάθε σοβαρότητα, επιδιδόμενη σε φτηνά επικοινωνιακά κόλπα για να πείσει την κοινωνία ότι …για όλα φταίει το ΔΝΤ. Τα “σκληρά μέτρα” αυτού του παλιο-ΔΝΤ -τι παράξενο!-φέρουν την υπογραφή της και αναφέρονται στο περίφημο “Μνημόνιο Συνεννόησης”, που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Μετά το επικοινωνιακό κρεσέντο του υπουργού Εργασίας, ο οποίος κατήγγειλε, με σειρά δημόσιων εμφανίσεών του, τα δήθεν νέα σκληρά μέτρα που θέτει η τρόικα με την επιστολή της, ο Α. Λοβέρδος αναγκάστηκε τελικά να παραδεχτεί ότι δεν πρόκειται παρά για μέτρα ήδη ψηφισμένα από την κυβέρνηση!

Προσπαθώντας να απομακρύνει τα βλέμματα από την ουσία, που δεν είναι άλλη από τα σκληρά μέτρα που έχουν ήδη ψηφισθεί από την κυβερνητική – κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ο Α. Λοβέρδος ισχυρίζεται πως με τις αναλογιστικές μελέτες που θα παρουσιάσει στο τέλος της εβδομάδας θα προσπαθήσει να πείσει την τρόικα για την μη αναγκαιότητα των προτεινόμενων ρυθμίσεων. Αν δεν τα δεχτούν; “Το Μνημόνιο είναι Μνημόνιο”, είπε αφοπλιστικά (Μega).

(…)

[Σ]ύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση και τις οποίες επαναφέρει η τρόικα με την επιστολή της προς τον υπουργό, η νέα ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα πρέπει να εφαρμοστεί από το 2015 -κι όχι το 2018-, η πλήρης σύνταξη δίνεται ύστερα από 40 έτη -όχι 37-, προϋπόθεση δικαιώματος συνταξιοδότησης είναι η συμπλήρωση του 60ού έτους, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζόμενων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, εισάγεται ενιαίο όριο ηλικίας στα 65 έτη ενώ προβλέπεται επίσης και η μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών, κατά 6% ετησίως για τους εργαζόμενους που συνταξιοδοτούνται πρόωρα (πριν τα 65).

Επίσης, περιλαμβάνεται και η ενοποίηση των ταμείων σε τρία: μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών. Οι μόνες αλλαγές που προτείνονται εκτός Μνημονίου αφορούν στις συντάξεις χηρείας, ώστε να μην δίνονται πριν από τα 50 έτη και βάσει εισοδηματικών κριτηρίων για κάτω των 65 καθώς και στις διαζευγμένες και άγαμες θυγατέρες δημοσίων υπαλλήλων.

[oλόκληρο το άρθρο εδώ]

Σίξτι(ζ)

Ο Παντελής Μπουκάλας εξηγεί στην Καθημερινή (26.5.2010) πόσο απέχει η αρχαία Κέα από την Ελλάδα στα χρόνια του ΔΝΤ

Ανεπιτυχώς και μάλλον απρεπώς αστεϊζόμενος, πιθανόν παρακινημένος από κάποια εξορκιστικών διαστάσεων διάθεση για μαύρο κι άραχλο χιούμορ, είχα θυμηθεί εδώ και κάνα-δυο χρόνια πριν, επί των ιλαροτραγικών ημερών του κ. Αλογοσκούφη και του κ. Μαγγίνα, δηλαδή του κ. Καραμανλή, το «Κείων νόμιμον»· κι όχι τόσο για να το προτείνω σαν ανακουφιστική θεραπεία του συνταξιοδοτικού και ασφαλιστικού προβλήματος όσο για να ψευτοπαρηγορηθώ ενθυμούμενος και θυμίζοντας ότι πάντοτε υπάρχουν και χειρότερα. Οι τότε αρμόδιοι υπουργοί (όπως και οι προκάτοχοί τους και οι συνεχιστές τους), αντί να μεριμνήσουν ώστε κάτι να κάνουν με την τεράστια εισφοροδιαφυγή και επιπλέον να ασφαλίσουν τους αμέτρητους ανασφάλιστους για να υποστυλώσουν τα καταρρέοντα Ταμεία, είχαν υποσχεθεί (εκ του κενού στο κενό) ότι οι εργαζόμενοι που θα αποφάσιζαν να δουλέψουν τρία χρόνια παραπάνω θα επιβραβεύονταν με πενήντα ευρώ για κάθε μήνα, εφάπαξ.

Ένας χρόνος χωρίς τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη

To αποχαιρετιστήριο σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Στις 26 Μαϊου συμπληρώνεται ένας χρόνος από το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Τα Ενθέματα της Κυριακάτικης Αυγής (23.5.2010) φιλοξενούν τα κείμενα δύο ιδεολογικών και πολιτικών συνοδοιπόρων του Μιχάλη σε διαφορετικές εποχές, του Βασίλη Παναγιωτόπουλου και του Σταύρου Λιβαδά. Αναδημοσιεύουν επίσης μέρος του περσινού κειμένου με το οποίο τον είχαν αποχαιρετίσει τα μέλη της δημοσιογραφικής ομάδας του Ιού (31.5.2009). Το κείμενο -ολόκληρ0- αναδημοσιεύει εδώ και το Θέατρο Δρόμου.

Για το Μέτωπο Αλληλεγγύης & Ανατροπής (“Μέτωπο Αλαβάνου-ΚΟΕ-ΔΕΑ κ.ά.)

Η Εποχή γίνεται κάθε εβδομάδα και καλύτερη, τόσο χάρη στα νέα παιδιά απ’το ‘εργαστήρι’ της, όσο και χάρη στους παλιούς και καλούς γραφιάδες της. Ένας από αυτούς, ο Μπάμπης Γεωργούλας, σχολιάζει την ανακοίνωση της ΚΟΕ και την τακτική του ‘Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής’, μια σύγκλιση οργανώσεων και ανένταχτων εντός του ΣΥΡΙΖΑ και γύρω από τον Αλέκο Αλαβάνο.

Η ανακοίνωση της ΚΟΕ (17/5) δίνει τροφή για σκέψεις. Ευχάριστες ή δυσάρεστες, εξαρτάται από ποια σκοπιά βλέπει κάποιος τα πράγματα.
Τιτλοφορείται «Για ένα μέτωπο αλλαγής» και υπόσχεται ότι «τις επόμενες μέρες η ΚΟΕ θα καταθέσει μια ανοικτή πρόταση συγκρότησης ενός μετώπου αλλαγής της πορείας προς την κοινωνική καταστροφή».
Θα περιμένουμε, βέβαια, την κατάθεση της πρότασης με την ελπίδα ότι θα αποσαφηνίζει πολλά μετέωρα ερωτήματα, που θέτει η χρήση του όρου «αλλαγή» χωρίς οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμό. Χρήση που η αριστερά, ιδίως η κομμουνιστική, αποφεύγει συνήθως. Ως τότε, όμως, θα ήταν χρήσιμο να θέσουμε μερικά ερωτήματα, που μπορεί να βοηθήσουν τη συζήτηση.

Διάπλους #32

Κυκλοφόρησε το 32ο τεύχος του περιοδικού ΔΙΑΠΛΟΥΣ.

Το Αφιέρωμα αυτού του τεύχους, «1940-1950: Η κρίσιμη δεκαετία», περιλαμβάνει τα εξής άρθρα:

*     1940-1950: Η κρίσιμη δεκαετία. Εισαγωγικό, του Γιάννη Σκαλιδάκη

*     Ο αγώνας των πολιτικών παρατάξεων κατά τη δεκαετία του ’40 για τη μονοπώληση της αντιπροσώπευσης του έθνους: το επιχείρημα του «σλαβικού κινδύνου», του Ραϋμόνδου Αλβανού

*     Οι έγκλειστοι ανήλικοι του εμφυλίου, της Τασούλας Βερβενιώτη

*     «Συμμοριόπληκτοι»: Τα αίτια της μετακίνησης των εσωτερικών προσφύγων από την ύπαιθρο στις πόλεις κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, της Βασιλικής Λάζου

*      Πολιτικοί κρατούμενοι του Εμφυλίου: ο πολιτικός αποκλεισμός ως προϋπόθεση της κρατικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης, της Δήμητρας Λαμπροπούλου

*     Η εργατική τάξη προς τον εμφύλιο, συνέντευξη του Δημήτρη Λιβιεράτου

*     Δύο μελέτες για την ένοπλη Αντίσταση στα Βαλκάνια:1941-1944, του Γιώργου Μαργαρίτη

*     Το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ, 1947-1952, του Γιώργου Σταθάκη

Επίσης φιλοξενούνται τα άρθρα των:

• Γιώργου Γιαννόπουλου, Η ρημαγμένη γη. Υλικά μυθιστορίας
• Αποστόλη Παλιούρα, Η ιδεολογική και πολιτική αγυρτεία της αστικής τάξης
• Στέλιου Μπαμπά, Η κρίση είναι δοκιμασία. Αλλά και ευκαιρία για το αύριο
• Μωυσή Λίτση, Να σταματήσουμε τη «μαφία» των κερδοσκόπων
• Νάντιας Βαλαβάνη, Καιρός να υπερβούμε το «νόμιμο», δικό μας και «ξένο»
• Δημήτρη Μπελαντή, Κυριαρχία και οικονομικά μέτρα
• Γιάννη Σκαλιδάκη, Σύμφωνο Σταθερότητας: το σύνταγμα του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση
• Περικλή Π. Βασιλόπουλου, «Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του»
• Jan Breman, Ο μύθος του παγκόσμιου δικτύου ασφαλείας
• Σωτήρη Δημητρίου, Ο ρόλος της τέχνης στην κοινωνική διάκριση των φύλων
• Στέλιου Γκιάλη, Η ιδιωτικοποίηση του νερού ως μια διαδικασία εξεύρεσης νέων πεδίων συσσώρευσης για το κεφάλαιο: ορισμένα στοιχεία για τις αναπτυγμένες χώρες
• Μάριου Δαρβίρα, Το ερώτημα της ανθρώπινης ουσίας. Συμβολή στην οικοδόμηση μιας μεθοδολογίας των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών
• Τάσου Κεφαλά, Τα αδιέξοδα στη διαχείριση της ενέργειας και οι κοινωνικές πρωτοβουλίες
• Βασίλη Πετρέλη, Δασικά οικοσυστήματα και «πράσινη ανάπτυξη»
• Πέτρου Ψαρρέα, Κοπεγχάγη 2009: Ν’ αλλάξουμε το σύστημα, όχι το κλίμα

Παπαρολόγος

Ομιλία Poul Nyrup Rasmussen στην 4η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, μερικούς μήνες πριν την επάνοδο του ωραίου κόμματος στην εξουσία. “Εμείς δεν κλείνουμε το κοινοβούλιο”. Απλώς …το ενημερώνουμε.

Για την κρίση: Ετιέν Μπαλιμπάρ, Ντέιβιντ Χάρβει, Mπομπ Τζέσσοπ, Ρικ Γουλφ, Mάικλ Χάτσον, Κώστας Δουζίνας, Στάθης Κουβελάκης, Γιώργος Σταθάκης, Γιάννης Δραγασάκης, Χρήστος Λάσκος, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Ηλίας Ιωακείμογλου, Γιάννης Μηλιός και Σπύρος Λαπατσιώρας

Οι Ετιέν Μπαλιμπάρ, Κώστας Δουζίνας και Στάθης Κουβελάκης σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μπέρκμπεκ (5.5.2010, ηχητικό απόσπασμα εδώ) και στην Εποχή (23.5.2010, εδώ)

O Ντέιβιντ Χάρβει στο tvxs.gr (24.5.2010)
Η προσωπική του ιστοσελίδα εδώ

Ο Μπομπ Τζέσσοπ στο Μπλόκο (Μάρτιος 2010)
Η προσωπική του ιστοσελίδα εδώ

O Ρικ Γουλφ αναλύει την κρίση του καπιταλισμού και προτείνει κάποιες βιώσιμες λύσεις από σοσιαλιστική οπτική με βάση την αυτοδιαχείριση
H προσωπική του ιστοσελίδα εδώ

Ο Μάικλ Χάτσον στον Ιό της Ελευθεροτυπίας (23.5.2010)
Η προσωπική του ιστοσελίδα του εδώ

Γιώργος Σταθάκης: “Ένα σχεδιάγραμμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης”(Αυγή, 16.5.2010)

Ο Γιάννης Δραγασάκης στην Αυγή (23.5.2010, εδώ) και την Ελευθεροτυπία (20.5.2010, εδώ) http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh-aristera&id=164210.
To προσωπικό ιστολόγιο του εδώ

Η αρθογραφία του Χρήστου Λάσκου εδώ
Το προσωπικό του ιστολόγιο εδώ

Η αρθρογραφία του Ευκλείδη Τσακαλώτου εδώ

Hλίας Ιωακείμογλου: “Ευρώ, το ευάλωτο νόμισμα” (Αυγή, 9.5.2010)
Η προσωπική ιστοσελίδα του Ηλία Ιωακείμογλου εδώ

Γιάννης Μηλιός και Σπύρος Λαπατσιώρας μιλούν για την κρίση
H αρθρογραφία του Γιάννη Μηλιού εδώ

Άνδρες, οικολόγοι και φεμινιστές

Οι γερµανοί Πράσινοι δεν αγωνίζονται µόνο για την προστασία του περιβάλλοντος: δίνουν µάχες και για την ισότητα των φύλων.

Σύμφωνα με τα “Νέα” (φ. 21.4.2010), το ενδιαφέρον των γερµανών Οικολόγων για τα δικαιώµατα των γυναικών δεν είναι καθόλου όψιµο. Οι Πράσινοι ήταν το πρώτο κόµµα στη Γερµανία που εισήγαγε την ποσόστωση του 50% στα ψηφοδέλτιό του µε µια γυναίκα να βρίσκεται πάντοτε στην κορυφή της λίστας, ενώ στα συνέδριά τους άνδρες και γυναίκες παίρνουν τον λόγο εναλλάξ µε απόλυτη αυστηρότητα. Πριν από λίγες ηµέρες έκαναν ακόµη ένα βήµα: µια οµάδα νέων µελών του κόµµατος συνέταξαν ένα µανιφέστο µε το οποίο διακηρύσσουν ότι «δεν έχουν πλέον την ανάγκη να είναι µάτσο». Τη διακήρυξη υπέγραψαν πρόθυµα αρκετά «πράσινα» µέλη του Ευρωκοινοβουλίου και της γερµανικής Βουλής, αλλά και ο τουρκικής καταγωγής ηγέτης του κόµµατος Τζεµ Οζντεµίρ, συµφωνώντας προφανώς ότι «άνδρας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι».

Εκδήλωση του Κόκκινου: “Η ριζοσπαστική Αριστερά μπροστά στην κρίση”

Εκδήλωση-συζήτηση με θέμα την απάντηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην κρίση οργανώνει το Κόκκινο, ενόψει της συνδιάσκεψής του, την Παρασκευή 28 Μαίου, ώρα 7.30 μμ, στη Νομική Αθηνών.

Ομιλητές θα είναι οι:

Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου – SOAS),

Ευκλείδης Τσακαλώτος (καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ),

Γιάννης Τόλιος (οικονομολόγος-ερευνητής, μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ),

Πάνος Κοσμάς (οικονομικός συντάκτης, Ομάδα ΚΟΚΚΙΝΟ)