Ασφαλιστικό: ληστεία πριν από την ιδιωτικοποίηση

Ο Ιός της Ελευθεροτυπίας εξηγεί γιατί η χρεοκοπία των ασφαλιστικών ταμείων δεν είναι τόσο αυτονόητη όσο την παρουσιάζει η κυβερνητική και μιντιακή προπαγάνδα.

Κεντρικό επιχείρημα του άρχοντος συστήματος εξουσίας και της κυβέρνησης για την επιβολή του «Μνημονίου» ήταν η επικείμενη χρεοκοπία της χώρας. Ανάλογη προπαγάνδα περί χρεοκοπίας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (ΣΚΑ) συνοδεύει και τη «μεταρρύθμιση» του καθεστώτος συνταξιοδότησης και του ύψους των συντάξεων, ώστε να δημιουργείται η εικόνα του «μονόδρομου».

Τελετουργία, σα να μην έχει αλλάξει τίποτα…

Του Antistachef

Το κεντρικό άρθρο της Αυγής (15.7.2010), με αφορμή την υπογραφή από τη ΓΣΕΕ της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και το τυπικό των κινητοποιήσεων που ακολουθεί η υπό τον Παναγόπουλο Συνομοσπονδία.

Την περασμένη Πέμπτη όσοι συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα, την ώρα που εντός Βουλής ψηφιζόταν το ασφαλιστικό – εργασιακό νομοσχέδιο, μπορούσαν να αντιληφθούν ότι συμμετείχαν στην τελευταία ή την προτελευταία κινητοποίηση πριν το καλοκαίρι. Το μαρτυρούσε η μαζικότητα και το όλο “κλίμα” και όχι -όπως θα ήταν φυσιολογικό- η ζέστη του Ιουλίου. Γιατί το κλίμα δεν ήταν εύκρατο για τις κινητοποιήσεις; Μήπως οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι και γενικότερα η κοινωνία συμβιβάστηκε με τα μέτρα;

Οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν πια να μιλούν ως υπερασπιστές των εργαζομένων

Στη σημερινή Αυγή (8.7.2010), ο Παναγιώτης Πάντος επισημαίνει ότι με την ψήφιση του νομοσχεδίου για το ασφαλιστικό, το ΠΑΣΟΚ αφαιρεί από τους συνδικαλιστές του τη νομιμοποίηση να μιλούν στο όνομα των εργαζομένων

Με την ψήφιση του ασφαλιστικού το ΠΑΣΟΚ δηλώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο τον ρόλο που επιθυμεί να παίξει στα πολιτικά πράγματα. Αν για τα μέχρι σήμερα μέτρα μπορούσε να αρθρωθεί το επιχείρημα της «έκτακτης ανάγκης», προκειμένου να «βγάλουμε τον μήνα», η αντιμεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος κινείται έξω από κάθε τέτοιο χρονοδιάγραμμα. Με το νέο πλαίσιο αποφασίζεται όχι μόνο ο περιορισμός των δαπανών των επόμενων χρόνων, αλλά ουσιαστικά η κατάργηση των συντάξεων για ένα πολύ μεγάλο μέρος των νεότερων εργαζομένων??? συντάξεις που θα έπρεπε να καταβληθούν όχι αύριο, αλλά σε 20-30 χρόνια, όταν, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, θα έχουμε μια υγιή, εύρωστη και δυναμική οικονομία. Όλοι αντιλαμβανόμαστε όμως ότι ένας σημερινός εργαζόμενος (σε εποχή κρίσης, με την ανεργία να καλπάζει και το φιλελεύθερο δόγμα να επιβάλλει την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας και την εναλλαγή για σημαντικά διαστήματα της πλήρους απασχόλησης με περιόδους μερικής απασχόλησης, κατάρτισης και ανεργίας) είναι αδύνατον να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα ένσημα σε αυτή τη ζωή.