Ο αντίστροφος μπερλουσκονισμός του Νίκου Κωνσταντόπουλου

Ο Νίκος Ξυδάκης σχολιάζει στην Καθημερινή (17.7.2010) την ανάληψη της προεδρίας της ΠΑΕ ΠαναθηναΪκού από το Νίκο Κωνσταντόπουλο

Η ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ

Η ανάληψη της προεδρίας της ΠΑΕ Παναθηναϊκός από τον Νίκο Κωνσταντόπουλο εξέπληξε πολλούς. Ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού, βουλευτής, πρώην υπουργός, διακεκριμένος ποινικολόγος, αντιστασιακός επί δικτατορίας με διώξεις και φυλακίσεις, εμβληματικό πρόσωπο της σοσιαλιστικής Αριστεράς κατά τη μεταπολίτευση, είναι ο τελευταίος που θα περιμέναμε να δούμε επικεφαλής μιας ΠΑΕ. Εξεπλάγημεν.

“Για τον πρόεδρο και τον υπέροχο λαό της ομάδας”

Σχολιάζει ο Γ. Κυρίτσης στην Αυγή (15.7.2010):

Πεδίο δόξης λαμπρό ανοίγει για τον Νίκο Κωνσταντόπουλο η απόφασή του να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Η επαγγελματική του σταδιοδρομία και η πολιτική του εμπειρία προφανώς δεν είναι για να πάει στην Αυστρία για το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας ούτε να εκδίδει ανακοινώσεις για ένα γκολ οφσάιντ. Εκ των πραγμάτων θα πρέπει να ασχοληθεί με τα ζέοντα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, είτε αφορούν στον ΠΑΟ είτε γενικότερα στον χώρο του ποδοσφαίρου. Θέματα εν πολλοίς πολιτικά. Έχουμε και λέμε: Βία στα γήπεδα, “στρατοί” προέδρων, προκλητικά χαριστικές ρυθμίσεις για τις ομάδες, στημένα παιχνίδια και, φυσικά ξεχωρίζει το ζήτημα του γηπέδου του ΠΑΟ στο Βοτανικό, για το οποίο ο χώρος που υπηρέτησε τόσα χρόνια έχει δώσει μεγάλες μάχες.