ΣΥΡΙΖΑ: Περιχαράκωση ή άνοιγμα;

Στην Κυριακάτικη Αυγή της 12ης Σεπτεμβρίου, και με αφορμή τις  πρόσφατες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ και την υποψηφιότητα Μητρόπουλου, ο Νίκος Φίλης εξηγεί ότι “η μετακίνηση ψηφοφόρων από τα μεγάλα κόμματα είναι μια σύνθετη διαδικασία, κατά την οποία η ηγεμονία της αριστεράς δεν αφορά μόνο τη βάση, αλλά πρέπει να επηρεάζει και τις πολιτικές εκπροσωπήσεις από τους άλλους χώρους“.

Γιατί δεν φταίει για όλα (ούτε καν τα βασικά) το “πελατειακό κράτος”

Σ’ένα έξοχο άρθρο του στην Κυριακάτικη Αυγή (11.7.2010), ο Νίκος Φίλης αναλύει τις πολιτικές συνέπειες της προσκόλλησης της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φώτη Κουβέλη στη μονοθεματική κριτική του “πελατειακού κράτους”.

Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

Παρά την πολύμηνη προσπάθεια κατατρομοκράτησης της κοινωνίας (ο ίδιος ο πρωθυπουργός τον Νοέμβριο είχε δώσει το έναυσμα μιλώντας για χρεωκοπία που είχε συντελεστεί), ώστε οι πολίτες να αποδεχθούν ως φυσικό φαινόμενο τον “μονόδρομο” του Μηχανισμού ΔΝΤ – Ε.Ε., το 77% των πολιτών υποστηρίζει ότι “υπήρχαν κι άλλοι τρόποι για να αποφευχθεί η χρεωκοπία” (έρευνα της εταιρίας RASS). Οι πολίτες δεν έχουν πεισθεί ότι τα αναγκαία μέτρα είναι… αναγκαίο να είναι και άδικα. Αναζητούν υπευθύνους ή και ενόχους για την κρίση, καθώς νιώθουν ότι τα απειλητικά μέτρα του Μνημονίου είναι μόνιμα και όχι πρόσκαιρα.

Ανάμεσα στις συμπληγάδες της αντι-πολιτικής και της βίας

Άρθρο του Νίκου Φίλη στην Αυγή (6.5.2010)

Ήταν προβοκάτορες ή Χρυσαυγίτες αυτοί που μπήκαν στα μπλοκ του ΠΑΜΕ και φώναζαν να καεί η Βουλή κι εμείς τους αποτρέψαμε. Αυτό δήλωσε η Αλέκα Παπαρήγα αμυνόμενη απέναντι στις επιθέσεις που δέχτηκε το ΚΚΕ από τον Γιώργο Καρατζαφέρη, ο οποίος άλλη μια φορά λειτούργησε σαν να κάνει θελήματα της κυβέρνησης και κατηγόρησε το ΚΚΕ ότι οργανώνει έκτροπα για να καταλύσει το πολίτευμα!

Η κατασυκοφάντηση του ΚΚΕ θυμίζει ανάλογη επίθεση που δέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008. Τότε, όμως, το ΚΚΕ είχε συμπράξει με τον τρόπο του σ’ αυτή την επίθεση. Νόμιζε ότι θα του χαρίζονται για πολύ;

Η ανάλυση με την οποία το ΚΚΕ στοιχειοθετεί την απάντησή του δείχνει αδυναμία να κατανοήσει την πραγματικότητα. Ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα εργαζομένων, που νιώθουν ότι με τα νέα μέτρα σπρώχνονται στην απόγνωση και το περιθώριο, αντιμέτωπα με ένα μέλλον λούμπεν, στρέφονται σε μορφές διαμαρτυρίας και συνθήματα με βάση το λαϊκιστικό στερεότυπο “Όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι”. Εξού και η υιοθέτηση των συνθημάτων “Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή”, “Αέρα, αέρα, να φύγει η χολέρα”, συνθήματα που αποτελούν αντίλαλο αντιεξουσιαστικής ή αντιπασοκικής – δεξιάς ρητορικής, αλλά στη σημερινή περίοδο δίνουν υπόσταση στο αντι-πολιτικό κίνημα που κυοφορείται.