Άσε μας ρε Σταύρο ή Η alternative εκπροσώπηση του πατριωτισμού της κρίσης

Μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, ήταν κοινή η αίσθηση ότι η Νέα Δημοκρατία συγκυβερνά με τον Καρατζαφέρη. Δεν ήταν μόνο η τοποθέτηση Μαρκογιαννάκη στο Δημόσιας Τάξης, ούτε μόνο το απεχθές «ιδιώνυμο» της κουκούλας, το κυνηγητό των μεταναστών, η συγκρότηση της ΔΕΛΤΑ και η αμφισβήτηση του ασύλου. Βουλευτές και δημοσιογράφοι της ΝΔ ανακάλυπταν ότι, οκέι, ο Καρατζαφέρης δεν είναι και τόσο ακροδεξιός όσο νομίζαμε κι ότι τα δύο κόμματα μια χαρά θα μπορούσαν να τα πάνε στην εξουσία. Είχε φανεί, εξάλλου, ήδη από το 2007 ότι το ΠΑΣΟΚ, που ενίσχυε τον ΛΑ.Ο.Σ για να «κόψει» από τη ΝΔ, είχε κάνει λάθος: στην πραγματικότητα, η ανοδική δυναμική του Καρατζαφέρη συμβάδιζε μια χαρά με την πρωτιά της ΝΔ.

Το πρωτοσέλιδο του «Ποντικιού» (19.3.2009) αποτυπώνει εύγλωττα τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ μετά τα Δεκεμβριανά.

Την περίοδο εκείνη, οι «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, ήταν μια μικρή όαση στην τηλεόραση. Βρίσκονταν εκεί που άλλες κάμερες δεν καταδέχονταν να πάνε και άνοιγαν θέματα που κανείς δεν έμπαινε στον κόπο να τα ψάξει σε βάθος: για τους μετανάστες στο παλιό Εφετείο της Σωκράτους, για το εμπόριο γυναικών πίσω από την πλατεία Ομονοίας, για τις άθλιες συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές. Η ενασχόληση του Θεοδωράκη με θέματα που αφορούσαν μόνο την Αριστερά, τσάντιζε τους ενοίκους της δεξιάς πολυκατοικίας, ιδίως αυτούς των πιο ακραίων διαμερισμάτων της, όπως μαρτυρούν διάφορα μπινελίκια ή κολάζ σε μπλογκ του πατριωτικού χώρου.

Κι ύστερα ήρθε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Και καταλάβαμε ότι δεν ήταν μόνο η υπερβάλλουσα συγκινησιακή φόρτιση σε ορισμένες δουλειές του Θεοδωράκη το πρόβλημα. Το να βάζεις μέσα στο ίδιο σακί την απόπειρα δολοφονίας αστυνομικού σε επίθεση στην Αγ. Παρασκευή, την επίθεση στην Κούνεβα και την εξέγερση του Δεκέμβρη -όπως το έκανε η τριλογία των «Πρωταγωνιστών» το Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη του 2009-, είναι από μόνο του «φάουλ» και μάλιστα –με παλιούς μπασκετικούς όρους- εσκεμμένο. Ο Θεοδωράκης δεν έμεινε εκεί, όπως έδειξε ο Ιός:

Με τίτλο «Τα νούμερα του Δεκέμβρη», την παραμονή των διαδηλώσεων (5.12) ο κ. Θεοδωράκης επιτίθεται σε όσους υπερασπίζονται την εξεγερμένη νεολαία: «Το πρόβλημα είναι οι μεσολαβητές. Οι νέοι και εξυπνάδες θα πουν και πέτρες θα πετάξουν και με τους ‘μπάτσους’ θα τσακωθούν και ζημιές θα προκαλέσουν και σφαλιάρες θα φάνε! Ετσι γινόταν πάντα, έτσι θα γίνει και με αυτή τη γενιά. Ακόμη και οι μολότοφ και οι κουκούλες δεν θα τρομοκρατούσαν τόσο την κοινωνία αν δεν ήταν στην μέση οι …πάτρωνες. Οι επαγγελματίες της επανάστασης που πορεύθηκαν συμβιβασμένοι και τώρα σπρώχνουν τους πιτσιρικάδες στα άκρα, μήπως και καλύψουν απωθημένα και ενοχές. Αν αποσυρθούν όλοι αυτοί (40άρηδες και 50άρηδες πιά) τότε όλα -ακόμη και τα ‘κινήματα’- θα αποκτήσουν ξανά τις πραγματικές τους διαστάσεις».

Δυο μέρες μετά, επανέρχεται ζητώντας ν’ αφήσουν ήσυχη την …ΕΛ.ΑΣ, να κάνει τη δουλειά της χωρίς εξωτερικές ενοχλήσεις: «Το τελευταίο διάστημα οι υποδείξεις και η κριτική στην Αστυνομία είναι το νέο εθνικό μας σπορ. Κάποτε όλοι είχαμε λύσεις για την πολιτική. Τώρα όλοι είναι ειδικοί σε θέματα ασφαλείας και αστυνόμευσης. Ο Συνασπισμός, ο Καρατζαφέρης, οι καθηγητές, οι πρυτάνεις, οι φοιτητές, οι γονείς και κηδεμόνες. Ολοι λένε στην αστυνομία τι να κάνει αλλά κανείς δεν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει (ώστε να μην έχουμε ανάγκη την αστυνομία που θα κάνει αυτό που δεν θέλουμε να κάνει)».

Όλα αυτά συμβαίνουν τις μέρες της πρώτης επετείου της εξέγερσης, όπου στο portal του Θεοδωράκη και ομάδας δημοσιογράφων και καλλιτεχνών (Τ. Τέλλογλου, Η. Κανέλλης, Ρ. Βαγιάννη), η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου την πέφτει στον Τσίπρα για το σημείωμά του με αφορμή την επέτειο:

«Τι ακολουθεί τον ‘λαϊκό’ αγώνα ενός απελπισμένου και οργισμένου 20χρόνου; Ο οποίος ίσως και να κρέμεται από τα χείλη σας κύριε Τσίπρα; Που διαβάζει τα άρθρα σας για να εμπνευσθεί. Πώς ερμηνεύει αυτά που εκφράζετε; […] Θέλουμε μια νεοσύστατη ‘6 Δεκέμβρη’ που θα προχωρήσει στη βία, στον ‘ένοπλο αγώνα’; Δεν θα ήθελα να δω το παιδί μου να διαδηλώνει δίπλα στον κουκουλοφόρο και σιωπηλά και μόνο με αυτή του την πράξη να συναινεί. […] Lotta Continua …κύριε Τσίπρα;»

(ολόκληρο το κείμενο εδώ)

Εντάξει, θα πείτε, συμβαίνουν αυτά. Αμ δε. Ο Θεοδωράκης συνεχίζει το θεάρεστο έργο της alternative κυβερνητικής εκπροσώπησης μέσω του protagon, αυτή τη φορά με μια αναπάντεχη κίνηση: την υποστήριξη του Πάγκαλου σε βάρος των διαφωνούντων στο ΠΑΣΟΚ και, παράλληλα, το αφ’υψηλού πέσιμο στην Αριστερά -την μόνη, παρεμπιπτόντως, δύναμη, που ξεφεύγει απ’τον Άξονα του Πατριωτισμού της Κρίσης και κατεβαίνει στο δρόμο («Οι αλήθειες του προβοκάτορα», βλέπε εδώ).

Δεν είναι εύκολη υπόθεση να υπερασπίζεσαι έναν τύπο εγνωσμένης και χονδροειδούς αμετροέπειας, που τον Δεκέμβρη του 2008 απέδιδε στον ΣΥΡΙΖΑ καθοδήγηση της πολιτικής αλητείας (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 21.12.2008), αργότερα ζητούσε κατάργηση του ασύλου που «έχει καταργηθεί από τους τρομοκράτες και τους αλήτες με την υποστήριξη των Νεολαιών του ΚΚΕ και του ΣΥΝ» (Ελευθεροτυπία, 6.4.2009), στη συνέχεια υποδείκνυε «κάθε μήνα το ελληνικό κράτος [να] στέλνει ένα αεροπλάνο Μπόινγκ με Πακιστανούς λαθρομετανάστες στο Πακιστάν» (Ελευθεροτυπία, 6.4.2009) και προχτές κατηγορούσε τον Γλέζο, γιατί με τις κακές παρέες που κάνει, πήγε και φύτρωσε μπροστά απ’τα ΜΑΤ (τι να κάνουν κι αυτά τα έρημα, του ψεκάσανε το χημικό στα μούτρα).

Δεν είναι καθόλου εύκολο, ακόμα κι αν αυτός ο κρετίνος είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Μα πείτε, δεν είναι αφόρητα γλυκούλης;

Γι’ αυτό είναι, όμως, οι φίλοι. Για τα δύσκολα. Και είναι πράγματι δύσκολο -ιδίως για σένα, με το κοινωνικά ευαίσθητο προφίλ- να πρέπει να υπερασπιστείς απέναντι στην Αριστερά μια κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή συγκυβερνά με τον ΛΑ.Ο.Σ για ν’αντιμετωπίσει την κρίση. Αν η ανοδική δυναμική του Καρατζαφέρη συμβάδιζε μέχρι πρότινος με την παραμονή της ΝΔ στην εξουσία, σήμερα φαίνεται ότι ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ μπορούν επίσης να κάνουν μαζί χωριό, με την ευγενική χορηγία των προθύμων ΜΜΕ.
Ο προχτεσινός Ιός (και πάλι) εξηγεί τις «λεπτομέρειες» αυτής της σύγκλισης:

Στη σύντομη πορεία του κόμματος Καρατζαφέρη έχουν παρουσιαστεί πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες εμφανίστηκε το ΠΑΣΟΚ να ενισχύει εμμέσως το νέο κόμμα, με την προφανή σκοπιμότητα να δημιουργήσει ρήγματα στο ανταγωνιστικό κόμμα της ΝΔ. Αλλωστε τα ίδια έκανε από την πλευρά της και η ΝΔ. Ηταν διάφανη η προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να βγάλει από την αφάνεια τις κομματικές απόπειρες του κ. Παπαθεμελή με στόχο την απόσπαση ψήφων από το ΠΑΣΟΚ και βεβαίως το ΛΑΟΣ.
Μέχρι σήμερα, όμως, δεν είχε πραγματοποιηθεί καμιά σύγκλιση του επίσημου κομματικού λόγου του ΠΑΣΟΚ με το ΛΑΟΣ. Από αυτή την άποψη η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να παίξει το χαρτί του «πατριωτισμού» δεν αποδεικνύει μόνο την ένδεια ουσιαστικών πολιτικών επιχειρημάτων που θα δικαιολογούσαν την καταφυγή στα ακραία μέτρα λιτότητας. Στην πραγματικότητα ανοίγει το δρόμο για μια νέα ανάπτυξη του ακροδεξιού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Και ίσως αυτή η εξέλιξη είναι ακόμα πιο επίφοβη από τα ίδια τα μέτρα.
Όπως αποδεικνύει η επιστημονική μελέτη που παρουσιάζουμε σε διπλανές στήλες, ένας βασικός όρος για την πολιτική επιτυχία των ακροδεξιών κομμάτων στη Δυτική Ευρώπη είναι η ανάπτυξη από τις ηγεσίες των εκάστοτε κυβερνητικών κομμάτων (σοσιαλιστικών ή συντηρητικών) ενός πολιτικού λόγου με επίκεντρο την «εθνική ταυτότητα». Ο πολιτικός αυτός λόγος προκαλεί σχεδόν αυτόματα την προσέγγιση των πολιτών προς τα κόμματα της Ακροδεξιάς, τα οποία είχαν πρώτα «πατεντάρει» τη σχετική φιλολογία. Και όπως έχει πει ο Λεπέν, η στροφή των μεγάλων κομμάτων σε τέτοιου είδους ζητήματα μακροπρόθεσμα θα του φέρει περισσότερους υποστηρικτές, εφόσον όλοι «προτιμούν το πρωτότυπο από το αντίγραφο».
Για το πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η σύμπλευση ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ έχουμε ήδη ένα πρώτο δείγμα. Ο εθνικός συναγερμός που προκάλεσε το εξώφυλλο ενός γερμανικού περιοδικού και όσα ακολούθησαν στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αποδεικνύουν ότι ο πολιτικός πρωτογονισμός των μέσων ενημέρωσης μαζί με την επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα επιδιώκουν να στρέψουν την οργή των πολιτών στους «εξωτερικούς εχθρούς» που μας επιβουλεύονται. Σ’ αυτή την κατεύθυνση πρωταγωνιστούν και πάλι οι απόψεις ΛΑΟΣ, αλλά και η αισθητική Καρατζαφέρη.

(ολόκληρο το κείμενο εδώ)

Για να το κλείνουμε: μετά τον Δεκέμβρη και καταμεσής της κρίσης, η προσπάθεια να φτιαχτεί ένα κράτος που δε σηκώνει αντιρρήσεις -«μηδενικής ανοχής«, αν προτιμάτε- είναι παραπάνω από εμφανής. Το κράτος αυτό δεν έχει κομματικό πρόσημο (είτε με ΝΔ είτε με ΠΑΣΟΚ, το Βήμα τα ίδια γράφει), έχει όμως συγκεκριμένες σταθερές: το νεοφιλελευθερισμό, τη δυσανεξία και τον αντικομμουνισμό (όσο εκσυγχρονισμένο γίνεται). Τις συντεταγμένες, δηλαδή, του όχι-και-τόσο-ακραίου-τελικά-ΛΑΟΣ.

Αυτά σημαίνουν ότι η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ θα έχει, μέσα στους επόμενους μήνες, εξαιρετικό ενδιαφέρον. Δεν είναι εύκολο να καταπιείς αμάσητο ότι το κόμμα σου αλλάζει πολυκατοικίες σαν τα πουκάμισα -ακόμα κι αν αυτό γίνεται υπό το πρόσχημα του πατριωτισμού. Δεν είναι, όμως, εύκολο ούτε να ξεχωρίσεις ποιο ΠΑΣΟΚ είναι μακριά απ’το νεοφιλελευθερισμό και ποιο μακριά απ’τη δυσανεξία κι αυτόν τον λαμπρακικής κοπής αντικομμουνισμό που σερβίρουν πάγκαλοι, πανεπιστημιακοί τύπου Καλύβα-Μαραντζίδη και δημοσιογράφοι σαν την ομάδα «προθύμων» εντός και εκτός Συγκροτήματος, που έχουν αναλάβει να κάνουν τις δυσκολίες δυσκολότερες.

Ο Πρετεντέρης δεν είναι μόνος.

Advertisements

Περί theatrodromou
Το Θέατρο Δρόμου είναι ένας τρόπος να πεις όσα μπορούν να ειπωθούν με κείμενα, εικόνες και μουσικές.

One Response to Άσε μας ρε Σταύρο ή Η alternative εκπροσώπηση του πατριωτισμού της κρίσης

  1. Παράθεμα: Χέρι-χέρι με τον Τέλλογλου « Θέατρο Δρόμου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: