Το Δίκτυο για την επιχείρηση εξάρθρωσης του «Επαναστατικού Αγώνα»

Το καλοκαίρι του 2002, με την επιχείρηση εξάρθρωσης της «17Ν» στο απόγειό της, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα ήταν από τις λίγες φωνές μέσα στην Αριστερά που όχι μόνο εναντιώθηκαν στην τρομοϋστερία των ΜΜΕ και κατήγγειλαν την ακύρωση των δικαιωμάτων των συλληφθέντων, αλλά ανέδειξαν τον πολιτικό χαρακτήρα και το ιδεολογικό πρόσημο της δράσης της οργάνωσης, αποκρούοντας την αποϊδεολογικοποίηση του φαινομένου και επισημαίνοντας τις πολιτικές και ιδεολογικές παραμέτρους της εθνικοποίησης της «αντι-τρομοκρατίας».

Οχτώ χρόνια μετά, η επιχείρηση εξάρθρωσης του «Επαναστατικού Αγώνα» θέτει την Αριστερά -και δη αυτήν που αναφέρεται στον δημοκρατικό κομμουνισμό- μπροστά στα ζητήματα εκείνης της περιόδου. Η στάση του Δικτύου θα είναι και πάλι παραδειγματική:

Με κορμό τις συλλήψεις των Νίκου Μαζιώτη, Παναγιώτας Ρούπα, Σαράντου Νικητόπουλου, Χριστόφορου Κορτέση, Βαγγέλη Σταθόπουλου και Κώστα Γουρνά, με την κατηγορία ότι είναι μέλη του Επαναστατικού Αγώνα, εκτυλίσσεται μια επιχείρηση που θυμίζει τις ζοφερότερες στιγμές όλων των αντίστοιχων υποθέσεων των τελευταίων δεκαετιών: Την ποινικοποίηση προσωπικών σχέσεων και την παρουσίαση της δράσης στο κίνημα ως ενοχοποιητικό στοιχείο, που ζήσαμε στις περιπτώσεις Καλογρέζας, Μπαλάφα και Λεσπέρογλου, την τρομολαγνεία και την κατασυκοφάντηση ανθρώπων και χώρων, που βιώσαμε το τρομοκαλοκαίρι του 2002, την αστυνομικοδικαστική ασυδοσία και τη γενικευμένη καταστολή κατά του αναρχικού χώρου, που διαπιστώνουμε στην υπόθεση Χαλανδρίου.

Αστυνομικές διαρροές, συνολικές ή κατ’ επιλογή, εκτιμήσεις και προσδοκίες της Αντιτρομοκρατικής, αναφορές στις ιδέες και τη δράση των συλληφθέντων (όλοι τους πολύ γνωστοί στο ευρύτερο κίνημα) ανακατεύονται με ανεκδιήγητα ρεπορτάζ και αφόρητη τηλεοπτική λογοδιάρροια δημιουργώντας κλίμα ενοχοποίησης και απαξίωσης των κατηγορουμένων χωρίς στοιχεία. Αντίθετα, αναγορεύουν σε «στοιχεία» γεγονότα, όπως, π.χ., ότι ο Ν. Μαζιώτης είναι ο υπ. αριθμ. 1 «συνήθης ύποπτος» για μια δεκαετία και παρακολουθούνταν ανελλιπώς ή ότι ο Σ. Νικητόπουλος ήταν φίλος με τον (υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες σκοτωμένο από αστυνομικούς) Λάμπρο Φούντα, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι η αστυνομική καταδίωξη ή οι συντροφικές σχέσεις αποτελούν τεκμήριο ενοχής. Έτσι, διαμορφώνουν μια «εικονική αλήθεια» η οποία εμφανίζει ως αναμφισβήτητη πραγματικότητα τον αστυνομικό ισχυρισμό και τις κραυγές των τηλεεισαγγελέων. Όλα αυτά, βέβαια, καρυκευμένα με «αποκλειστικές πληροφορίες» για… σκοποβολή στον Υμηττό και τηλεφωνικές συνομιλίες με ήδη κρατούμενους, που, ενώ είναι σίγουρο ότι δεν θα κατατεθούν ποτέ επίσημα, επιτείνουν το αρνητικό κλίμα σε βάρος των συλληφθέντων.

Επειδή πολλές «αστυνομικές αλήθειες» έχουν αποδειχθεί επιχειρήσεις σκοπιμότητας, συχνά με διόγκωση ή και κατασκευή στοιχείων· επειδή βρισκόμαστε σε μια περίοδο κλιμάκωσης και γενίκευσης της κρατικής καταστολής (η αστυνομική κτηνωδία σε βάρος μεταναστών και νεολαίων, οι ανεξέλεγκτες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις και οι εισβολές σε σπίτια με τηλεοπτική κάλυψη, οι «επιχειρήσεις αρετής», όπως αυτή στο παρκάκι της Ναυαρίνου στις 12/4, αποτελούν μόνο μερικά παραδείγματα)· επειδή η κυβέρνηση και το πολιτικό προσωπικό του κράτους έχουν κάθε λόγο να συσκοτίσουν την αντιλαϊκή επίθεσή τους κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των πληβειακών στρωμάτων με μια επίδειξη «ασφάλειας» (ποιου άραγε;)· επειδή η τηλεόραση όταν δεν εκμαυλίζει, απλώς λέει ψέματα (στ’ αλήθεια, ποιοι είναι χειρότεροι, οι καραγκιόζηδες που σχολιάζουν το «φαινόμενο Τζούλια» ή οι γελοίοι που ανακαλύπτουν… καλαμωτές στα σπίτια «τρομοκρατών»)· επειδή στην Ελλάδα (ακόμα…) το να είσαι ενεργός αναρχικός ή να συμπαθείς την ένοπλη δράση δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα, και μάλιστα «τρομοκρατικού χαρακτήρα»· επειδή, τέλος, ιδιαίτερα σε περιόδους όπως αυτή που ζούμε, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά καχύποπτοι απέναντι στο κράτος και στους άρχοντες, προτείνουμε νηφαλιότητα στις κρίσεις και τις εκτιμήσεις, αποφασιστικότητα απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία και αλληλεγγύη σε όποιον την υφίσταται, για όποιον λόγο κι αν συμβαίνει.

  • Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Εκτός Γραμμής (έκδοση της Αριστερής Ανασύνθεσης), κυκλοφορεί με αφιέρωμα στην ένοπλη πάλη. Αξίζει να το αναζητήσετε στα βιβλιοπωλεία.
Advertisements

Περί theatrodromou
Το Θέατρο Δρόμου είναι ένας τρόπος να πεις όσα μπορούν να ειπωθούν με κείμενα, εικόνες και μουσικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: