Ανάμεσα στις συμπληγάδες της αντι-πολιτικής και της βίας

Άρθρο του Νίκου Φίλη στην Αυγή (6.5.2010)

Ήταν προβοκάτορες ή Χρυσαυγίτες αυτοί που μπήκαν στα μπλοκ του ΠΑΜΕ και φώναζαν να καεί η Βουλή κι εμείς τους αποτρέψαμε. Αυτό δήλωσε η Αλέκα Παπαρήγα αμυνόμενη απέναντι στις επιθέσεις που δέχτηκε το ΚΚΕ από τον Γιώργο Καρατζαφέρη, ο οποίος άλλη μια φορά λειτούργησε σαν να κάνει θελήματα της κυβέρνησης και κατηγόρησε το ΚΚΕ ότι οργανώνει έκτροπα για να καταλύσει το πολίτευμα!

Η κατασυκοφάντηση του ΚΚΕ θυμίζει ανάλογη επίθεση που δέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008. Τότε, όμως, το ΚΚΕ είχε συμπράξει με τον τρόπο του σ’ αυτή την επίθεση. Νόμιζε ότι θα του χαρίζονται για πολύ;

Η ανάλυση με την οποία το ΚΚΕ στοιχειοθετεί την απάντησή του δείχνει αδυναμία να κατανοήσει την πραγματικότητα. Ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα εργαζομένων, που νιώθουν ότι με τα νέα μέτρα σπρώχνονται στην απόγνωση και το περιθώριο, αντιμέτωπα με ένα μέλλον λούμπεν, στρέφονται σε μορφές διαμαρτυρίας και συνθήματα με βάση το λαϊκιστικό στερεότυπο «Όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι». Εξού και η υιοθέτηση των συνθημάτων «Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή», «Αέρα, αέρα, να φύγει η χολέρα», συνθήματα που αποτελούν αντίλαλο αντιεξουσιαστικής ή αντιπασοκικής – δεξιάς ρητορικής, αλλά στη σημερινή περίοδο δίνουν υπόσταση στο αντι-πολιτικό κίνημα που κυοφορείται.

Σ’ αυτό το κίνημα συνωθούνται παράγοντες της υποκοσμιακής δεξιάς, ακόμη και συνδικαλιστές του κυβερνητικού χώρου οι οποίοι νιώθουν να καταρρέει η πελατειακή πατρονεία πάνω στην οποία τόσα χρόνια στήριζαν τις μικροεξουσίες τους. Από την αντι-πολιτική κατάσταση μπορεί να αναπηδήσει μια εθνικιστική – λαϊκιστική τάση, θερμοκήπιο μιας νέας ακροδεξιάς. Δεν προτρέχουμε, αλλά η Ουγγαρία είναι το τελευταίο παράδειγμα των επιπτώσεων από τις παρεμβάσεις του ΔΝΤ, που οδηγούν παντού σε κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Μέσα στην πολιτική – κοινωνική ρευστότητα δημιουργούνται δυναμικές όπου η βία, και μάλιστα ανοιχτά εγκληματική στην ακροδεξιά της εκδοχή, θα σφραγίζει και θα υπονομεύει ταυτόχρονα τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Αυτή την επώδυνη αλήθεια δεν μπορεί να την ξορκίζει η αριστερά παραβλέποντας την πραγματικότητα. Χρειάζεται να οπλιστούμε με γνώση, τόλμη και διορατικότητα ώστε στον μακρύ δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας να παρέμβουμε αποφασιστικά. Η βία (με διάφορες παραλλαγές που διαφοροποιούν το φαινόμενο φτάνοντας μέχρι την τρομοκρατία) θα είναι παρούσα τα επόμενα χρόνια.

Χθες, έξω από τη Βουλή, είδαμε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αποφασισμένους. Είδαμε όμως και την πρώτη μαζική έκφραση της αντι-πολιτικής τάσης. Κατά τραγική σύμπτωση, έμμεσος πρωταγωνιστής των χθεσινών γεγονότων υπήρξε και το πρόσωπο που συμβολίζει την κατάληψη του χώρου της πολιτικής από τον μεσσία πολιτικό, επιχειρηματία ή τεχνοκράτη. Με αυτή την έννοια, πράγματι οι «προβοκάτορες» παραμονεύουν έξω από τη Βουλή.

«Τη μεγαλύτερη ευθύνη (για τον θάνατο των τριών εργαζομένων) έχουν οι ηθικοί αυτουργοί, που δυστυχώς δεν θα τιμωρηθούν ποτέ». Πόσο παρεμφερής ακούγεται η ανακοίνωση του Μαξίμου με το σύνθημα «Να καεί, να καεί…»;

Advertisements

Περί theatrodromou
Το Θέατρο Δρόμου είναι ένας τρόπος να πεις όσα μπορούν να ειπωθούν με κείμενα, εικόνες και μουσικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: