Τελετουργία, σα να μην έχει αλλάξει τίποτα…

Του Antistachef

Το κεντρικό άρθρο της Αυγής (15.7.2010), με αφορμή την υπογραφή από τη ΓΣΕΕ της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και το τυπικό των κινητοποιήσεων που ακολουθεί η υπό τον Παναγόπουλο Συνομοσπονδία.

Την περασμένη Πέμπτη όσοι συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα, την ώρα που εντός Βουλής ψηφιζόταν το ασφαλιστικό – εργασιακό νομοσχέδιο, μπορούσαν να αντιληφθούν ότι συμμετείχαν στην τελευταία ή την προτελευταία κινητοποίηση πριν το καλοκαίρι. Το μαρτυρούσε η μαζικότητα και το όλο «κλίμα» και όχι -όπως θα ήταν φυσιολογικό- η ζέστη του Ιουλίου. Γιατί το κλίμα δεν ήταν εύκρατο για τις κινητοποιήσεις; Μήπως οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι και γενικότερα η κοινωνία συμβιβάστηκε με τα μέτρα;

Λίγες ημέρες μετά το Σαββατοκύριακο, το ερώτημα απαντήθηκε από το τελευταίο κύμα δημοσκοπήσεων, όπου το 70%-80% της κοινωνίας έκρινε ως άδικα και μη αναγκαία τα μέτρα. Άρα η κοινωνία δεν συμβιβάσθηκε με τα μέτρα.

Για να ερμηνευτεί η ουδετερότητα μεγάλου τμήματος της κοινωνίας έναντι των κινητοποιήσεων, ίσως πρέπει να σταθούμε περισσότερο στην αναξιοπιστία των πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών και μια αίσθηση αναποτελεσματικότητας των αγώνων. Είναι, επί παραδείγματι, απορίας άξιον πώς σε μια ολόκληρη σεζόν κατά την οποία η κυβέρνηση προωθεί τέσσερα πακέτα επώδυνων μέτρων, Μνημόνιο υποταγής στην «τρόικα» και νομοσχέδιο διάλυσης ασφαλιστικών και εργασιακών σχέσεων, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αντιτάσσουν 3-4 24ωρες απεργίες ανά 20-30 ημέρες, σε ρυθμό τελετουργίας.

Πώς είναι δυνατόν π.χ. η γενική απεργία εναντίον του ασφαλιστικού – εργασιακού νομοσχεδίου να μην γίνεται την πρώτη ημέρα συζήτησής του στη Βουλή -για να αποτραπεί η ψήφισή του-, αλλά την τελευταία, κατά την οποία όλα έχουν τελειώσει; Ίσως, δηλαδή, το κακό τελικώς να απορρέει από τη «δημοκρατική αρχή» που ανέπτυξε πολλές φορές το τελευταίο διάστημα στα τηλεπαράθυρα ο Ανδ. Λοβέρδος, σύμφωνα με την οποία: Η κυβέρνηση θα προωθήσει τα αναγκαία -κατ’ αυτήν- μέτρα, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα εκφράσουν τις λογικές -γι’ αυτούς- διαφωνίες, τα συνδικάτα θα κάνουν τις επιβεβλημένες -από τα προσχήματα- κινητοποιήσεις και όλα θα κυλήσουν ομαλώς. Όλοι κρατούν τον ρόλο τους σε μια καλοδουλεμένη παράσταση…

Αφορμή για τα παραπάνω αποτέλεσε η χθεσινή υπογραφή τριετούς σύμβασης εργασίας μεταξύ ΓΣΕΕ και εργοδοτών. Παραβλέποντας ότι οι προβλεπόμενες αυξήσεις κινούνται στο ή γύρω από το μηδέν, «στο πλαίσιο του Μνημονίου», όπως προέτρεπε τα συνδικάτα και ο πρωθυπουργός, δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι η διάρκεια της σύμβασης ταυτίζεται με τη διάρκεια του Μνημονίου.

Με άλλα λόγια, η ΓΣΕΕ αποκλείει το ενδεχόμενο να εγκαταλείψουμε το Μνημόνιο νωρίτερα ή η οικονομία να πάει καλύτερα από ό,τι υπολογίζουν κυβέρνηση – τρόικα και η ίδια να διεκδικήσει καλύτερη σύμβαση. Για ποιο λόγο άραγε, κατόπιν της χθεσινής εξέλιξης, θα κινητοποιηθεί η ΓΣΕΕ από το φθινόπωρο; Και για ποιο λόγο οι εργαζόμενοι θα συμμετέχουν στην όποια κινητοποίηση όταν η ΓΣΕΕ έχει προεξοφλήσει την έκβαση του αγώνα;

Advertisements

Περί theatrodromou
Το Θέατρο Δρόμου είναι ένας τρόπος να πεις όσα μπορούν να ειπωθούν με κείμενα, εικόνες και μουσικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: