Ο αντίστροφος μπερλουσκονισμός του Νίκου Κωνσταντόπουλου

Ο Νίκος Ξυδάκης σχολιάζει στην Καθημερινή (17.7.2010) την ανάληψη της προεδρίας της ΠΑΕ ΠαναθηναΪκού από το Νίκο Κωνσταντόπουλο

Η ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ

Η ανάληψη της προεδρίας της ΠΑΕ Παναθηναϊκός από τον Νίκο Κωνσταντόπουλο εξέπληξε πολλούς. Ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού, βουλευτής, πρώην υπουργός, διακεκριμένος ποινικολόγος, αντιστασιακός επί δικτατορίας με διώξεις και φυλακίσεις, εμβληματικό πρόσωπο της σοσιαλιστικής Αριστεράς κατά τη μεταπολίτευση, είναι ο τελευταίος που θα περιμέναμε να δούμε επικεφαλής μιας ΠΑΕ. Εξεπλάγημεν.

Ισως γιατί τα αρκετά τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στο ποδόσφαιρο απατεώνες, φυγόδικους, νυχτόβιους, παραγκοφτιάχτες, να παριστάνουν τους προέδρους και τους μεγαλοπαράγοντες. Ισως γιατί έχουμε την εντύπωση ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο λειτουργεί σαν πλυντήριο, κολυμπήθρα του Σιλωάμ και λαϊκή ασπίδα για όσους αποκτούν χρήμα, αλλά όχι φήμη, δημοσιότητα, αναγνωρισιμότητα, οπαδούς· το παραγοντιλίκι προσφέρει προστιθέμενη αξία. Ισως γιατί βλέπουμε το ποδόσφαιρο να λειτουργεί σαν πεδίο σύγκρουσης ομάδων συμφερόντων, με «επενδυτές» να κονταροχτυπιούνται για την κυριαρχία σε προβληματικές εταιρείες. Το κέρδος τούς παρακινεί; Προφανώς, όχι.

Γιατί λοιπόν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, από φημολογούμενος υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατέληξε πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός; Τι συνέβη στο μυαλό του κι άφησε προσώρας τη δίκη Κορκονέα, υπερέβη την προσωπική του ιστορία, για να ανακοινώσει ότι από παιδί ήταν βάζελος;

Οι ψυγολογούσες ερμηνείες μπορεί να δίνουν τροφή για κουτσομπολιό, αλλά δεν εξηγούν το γενικότερο φαινόμενο. Η εισπήδηση του πολιτικού Νίκου Κωνσταντόπουλου στον στίβο του μαζικού ποδοσφαιρικού θεάματος, μαζί με άλλα παρόμοια φαινόμενα, σηματοδοτεί μείζονες ανατροπές στον συλλογικό βίο· ανατροπές συμπεριφορών, ηθών, στερεοτύπων, αναπαραστάσεων. Η κρίση που συγκλονίζει την Ελλάδα, που συγκλονίζει την Ευρώπη, δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι πρωτίστως κρίση πολιτική και ηθική. Ο αντίστροφος μπερλουσκονισμός του πρώην προέδρου του ΣΥΝ δείχνει ότι η μακροπολιτική τελείται πλέον πέραν των ορίων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με όρους που δεν δεσμεύονται από κανένα κανονιστικό ή νομιμοποιητικό πλαίσιο πέραν του χρήματος και της ωμής δύναμης. Σε αυτή τη διαδικασία ανατροπών και μετασχηματισμών θα δούμε κι άλλες πολλές περιπτώσεις μεταλλαγής του προσωπικού υπό την πίεση του μεγα-πολιτικού· τόσες, που σύντομα δεν θα εκπλήσσουν κανένα.

Advertisements

Περί theatrodromou
Το Θέατρο Δρόμου είναι ένας τρόπος να πεις όσα μπορούν να ειπωθούν με κείμενα, εικόνες και μουσικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: