Ασφαλιστικό: ληστεία πριν από την ιδιωτικοποίηση

Ο Ιός της Ελευθεροτυπίας εξηγεί γιατί η χρεοκοπία των ασφαλιστικών ταμείων δεν είναι τόσο αυτονόητη όσο την παρουσιάζει η κυβερνητική και μιντιακή προπαγάνδα.

Κεντρικό επιχείρημα του άρχοντος συστήματος εξουσίας και της κυβέρνησης για την επιβολή του «Μνημονίου» ήταν η επικείμενη χρεοκοπία της χώρας. Ανάλογη προπαγάνδα περί χρεοκοπίας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (ΣΚΑ) συνοδεύει και τη «μεταρρύθμιση» του καθεστώτος συνταξιοδότησης και του ύψους των συντάξεων, ώστε να δημιουργείται η εικόνα του «μονόδρομου».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Με σχέδιο η ακροδεξιά στο Ίντερνετ

Θα έχετε προσέξει από καιρό διάφορα απίθανα μπλογκ, υβριστικά ή υπεράνω υποψίας, που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια και έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους, είτε να αποκαλύψουν μυστικά σχέδια Τούρκων και συνωμοσίες Εβραίων, είτε να πατάξουν τους «λαθρομετανάστες» και τους «ανίκανους και προδότες πολιτικούς». Πολλά απ’αυτά δεν τα παίρνεις χαμπάρι με την πρώτη, καθώς υιοθετούν έναν κοινότοπο καταγγελτικό λόγο κατά της κυβέρνησης και των τραπεζών, με τον οποίο δεν είναι δύσκολο να ταυτιστεί κάποιος: μια πιο προσεκτική ματιά, ωστόσο, αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι οι ανώνυμοι δημοσιογράφοι του Διαδικτύου έχουν άλλα στο μυαλό τους. Η δε εξάπλωσή τους κάθε άλλο παρά οφείλεται στην ισχύ των ιδεών τους. Ήδη από το 2008, η νεολαία του ΛΑ.Ο.Σ αναλάμβανε, μέσα από το κομματικό της έντυπο, την ευθύνη για τη δημιουργία πολλών από τα μπλογκ-μανιτάρια. Να τι έγραφε τότε (4.10.2008) ο Ιός:

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ένας χρόνος χωρίς τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη

http://kokkinoprasinodiktyo.files.wordpress.com/2009/06/38-skitso-xer_low.jpg

To αποχαιρετιστήριο σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Στις 26 Μαϊου συμπληρώνεται ένας χρόνος από το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Τα Ενθέματα της Κυριακάτικης Αυγής (23.5.2010) φιλοξενούν τα κείμενα δύο ιδεολογικών και πολιτικών συνοδοιπόρων του Μιχάλη σε διαφορετικές εποχές, του Βασίλη Παναγιωτόπουλου και του Σταύρου Λιβαδά. Αναδημοσιεύουν επίσης μέρος του περσινού κειμένου με το οποίο τον είχαν αποχαιρετίσει τα μέλη της δημοσιογραφικής ομάδας του Ιού (31.5.2009). Το κείμενο -ολόκληρ0- αναδημοσιεύει εδώ και το Θέατρο Δρόμου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αυθαίρετη γενίκευση και ο «αναρχισμός» της Δεξιάς

https://i2.wp.com/www.eklogika.gr/uploads/files/kaklamanis.jpg

Ο Νικήτας Κακλαμάνης, αυτοαποκαλούμενος και ως ‘αναρχικός της Δεξιάς’

«…και να μην αφήσει ο Χρυσοχοΐδης κολυμπηθρόξυλο από τα γνωστά στέκια που αυτοί οι κύριοι στεγάζονται.
Γιατί κρύβουμε τα λόγια μας; Δεν ξέρουμε πού είναι τα στέκια τους; Πότε ο εισαγγελέας θα επέμβει στο υποτιθέμενο άσυλο για να μπούνε μέσα η αστυνομία και να καταγράψει πρόσωπα και εξοπλισμούς που θα βρεθούν;»

Αυτά ήταν τα λόγια του δημάρχου Αθηναίων στο Mega αμέσως μετά τον θάνατο των 3 εργαζόμενων στο υποκατάστημα της Marfin Bank. Σχολιάζει ο Ιός της Ελευθεροτυπίας:

«Με ανάλογο τρόπο και την απαίτηση φυλακίσεων στον σωρό οι παρουσιαστές των πρωινάδικων αλλά και των βραδινάδικων ζητούν μήνες τώρα τα… κεφάλια των κλεφτών-πολιτικών. Οι άναρθρες αυτές κραυγές κατά των πολιτικών, αλλά στην ουσία κατά της πολιτικής, οδήγησαν την περασμένη Τετάρτη πάρα πολύ κόσμο στα σκαλιά της Βουλής με το μέχρι πρότινος περιθωριακό σύνθημα περί καψίματος του «μπουρδέλου». Η λογική της αυθαίρετης γενίκευσης φυσικά είναι η ίδια τόσο του δημάρχου όσο και της κάθε ντουντούκας που διαθέτει ένα ρόλο στα ΜΜΕ και καταγγέλλει συλλήβδην τα πολιτικά κόμματα σαν άντρα κλεφτών και απατεώνων, ενώ αναπόφευκτα οδηγεί και στις γνωστές ακροδεξιές κορόνες περί «Παπαδόπουλου που σας χρειάζεται». Πας πολιτικός κλέφτης και πας αντιεξουσιαστής δολοφόνος είναι οι δύο όψεις του ίδιου επικίνδυνου και φασιστικού νομίσματος.

Ποιους λοιπόν θέλει ο δήμαρχος να συλλάβουν οι αστυνομικοί; Τους αντιρατσιστές του Στεκιού των Μεταναστών που βανδάλισε η αστυνομία αμέσως, ακολουθώντας το πνεύμα του; Τους 150 «περιφερόμενους κατοίκους» που του χαλάνε τα σχέδια για τα μπετονένια κουτιά; Τους δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης που καταγγέλλουν τους τρεις και τέσσερις μισθούς των συνεργατών του; Ποια είναι τα στέκια της παρανομίας; Το Πολυτεχνείο και το πανεπιστημιακό άσυλο; Οι καφετέριες των Εξαρχείων, από τις οποίες ανελλιπώς εισπράττει τα τέλη του; Τα κατειλημμένα από φτωχοδιάβολους εγκαταλειμμένα κτίρια;

Τις συνέπειες της γραμμής Κακλαμάνη-Χρυσοχοΐδη περιγράφει η ανακοίνωση του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: «Το όργιο της αστυνομοκρατίας με τον χημικό πόλεμο και τους μαζικούς ξυλοδαρμούς κορυφώθηκε σήμερα το απόγευμα στα Εξάρχεια. Αστυνομικοί-τραμπούκοι της Δύναμης Δ’ εισέβαλαν στον πρώτο όροφο του Στεκιού Μεταναστών-Κοινωνικού Κέντρου της Τσαμαδού 13. Αφού βανδάλισαν τον χώρο, ξυλοκόπησαν άγρια τους παρευρισκόμενους και τραυμάτισαν σοβαρά το μέλος του Δικτύου Μ.Λ., πάνω στην οποία έσπασαν μια τζαμαρία. Την ίδια ώρα ετοιμαζόταν αστυνομική εισβολή στο αντιεξουσιαστικό στέκι της Ζαΐμη».

Αν λοιπόν τα διάφορα κοινωνικά σύνολα αντιμετωπίζονται έτσι συλλήβδην, με ποιο επιχείρημα θα αποτρέψει μεθαύριο ο δήμαρχος αλλά και ο αρμόδιος υπουργός τούς αγανακτισμένους πολίτες από το να μπουν στη Βουλή για να κάψουν ή ακόμα και να λιντσάρουν κάποιον εκπρόσωπό της; Χέρι χέρι ο δήμαρχος στοχοποιεί απόψεις και ανθρώπους με αφορμή τις δολοφονικές μολότοφ που πέταξαν κάποιοι στην τράπεζα. Ποιος, τελικά, όμως θα υπερασπιστεί τη δικαιοσύνη και τους θεσμούς της δημοκρατίας όταν με λογικές του τύπου «βάλ’ τους όλους μέσα» ακόμα και οι ταγοί της αναδεικνύονται σε σύγχρονες Ηρωδιάδες»;

Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη

https://theatrodromou.files.wordpress.com/2010/04/554.jpg?w=200

Δημήτρης Ψαρράς, Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη. Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής Ακροδεξιάς, εκδόσεις Αλεξάνδρεια
Από την Εισαγωγή του συγγραφέα:
«Στις σελίδες που ακολουθούν θα μελετήσουμε το μόρφωμα του ΛΑΟΣ ως ένα φαινόμενο που, ενώ απασχόλησε ιδιαίτερα την κοινή γνώμη και τους πολιτικούς αναλυτές επί μία σχεδόν δεκαετία, κατά βάθος παραμένει ακόμα άγνωστο. Το εκ πρώτης όψεως παράδοξο αυτό γεγονός, ότι δηλαδή αντιμετωπίζουμε ως «άγνωστο» ένα κόμμα που είναι κατεξοχήν δημιούργημα της τηλεόρασης και από το πρωί ώς το βράδυ κυριαρχεί σε δελτία ειδήσεων, εκπομπές λόγου, τηλεπαιχνίδια, ριάλιτι και μεσημεριανάδικα, οφείλεται στο γεγονός ότι ο αρχηγός και τα στελέχη του έχουν κατορθώσει να λειτουργούν σε δύο παράλληλους τηλεοπτικούς κόσμους: στον κόσμο των τηλεοπτικών δελτίων και των πολιτικών εκπομπών των μεγάλων καναλιών από τη μια μεριά, και στον κόσμο του δικού τους καναλιού (Telecity και στη συνέχεια Τηλεάστυ) από την άλλη. Οι δύο αυτοί τηλεοπτικοί κόσμοι τέμνονται σε ορισμένα σημεία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται.

. . . Στο τέλος μιας διαδρομής με διακυμάνσεις, που τους οδήγησαν κάποιες στιγμές να ταυτιστούν ακόμα και με τις πιο αντιδημοκρατικές μορφές που πήρε η Ακροδεξιά στη μεταπολεμική Ελλάδα, οι ηγέτες αυτού του νέου κόμματος, μετά την επιτυχή είσοδό τους στο κοινοβούλιο το φθινόπωρο του 2007, επέλεξαν να ακολουθήσουν μια μετριοπαθή στάση όταν απευθύνονται στο εθνικό ακροατήριο και να σκληραίνουν όταν μιλούν στους «δικούς τους» Είναι η «στρατηγική του Δούρειου Ίππου», την οποία έχει επεξεργαστεί ο Γιώργος Καρατζαφέρης και την αναλύει με κάθε ευκαιρία στα στελέχη του κόμματός του και στους οπαδούς που δεν τον βλέπουν όσο «ριζοσπάστη» (δηλαδή ακραίο) θα επιθυμούσαν.»